acht maanden later…

Vandaag is het op de kop af precies 3 maanden geleden dat ik de laatste behandeling heb gehad betreffende mijn longkanker namelijk de hersenbestraling.
Ik wil er eigenlijk niet zo heel diep op ingaan maar het waren best wel 3 intensieve maanden.
Na de laatste behandelingen kreeg ik de boodschap mee dat ik moest bellen als er iets was. Oké… en met iets bedoelen jullie…?? Nou ja, als je iets ondervindt wat je niet vertrouwd bijvoorbeeld. Ja ja… Nou als het aan mij lag kon ik elke dag wel bellen want je vertrouwt namelijk helemaal niets. Elk pijntje, elk misselijk momentje, elke steek in mijn zij, zelfs tintelingen in mijn voeten vertrouwde ik niet en kon allemaal wel eens met mijn ziekte te maken hebben!! Flauwekul natuurlijk, maar écht, geloof me, je bent het vertrouwen in je lijf helemaal kwijt.

Ik merkte dat ik langzaam langs een spiraal omlaag gleed en steeds negatiever en depressief werd. Ál die tijd was ik zo positief geweest en was mijn glas altijd half vol… nu was het net of alles 180 gr gekeerd was en voelde ik me steeds ongelukkiger worden. Blij was ik met het feit dat de mensen om me heen mij er wel op attendeerden dat ik “anders” was als eerst. Ik heb aan de bel getrokken en gesprekken gehad met specialisten die mij weer even, middels een peptalk, met beide benen op de grond zetten en mijn gedachten weer de positieve kant op hielpen.

6 november zou de eerste controle zijn bij de longarts. Twee weken daarvoor kreeg ik een brief dat de afspraak een week opgeschoven werd. In het begin vond ik dit niet zo’n probleem maar naarmate de datum van de 6de naderde kreeg ik er steeds meer spijt van dat ik niet geprotesteerd had op die brief. We gaan kijken of er weer een tumor in mijn longen zit, ik laat geen likdoorn weghalen ofzo!!

De dag van de controle kwam steeds dichterbij…
13 november 15.10 uur thoraxfoto en 15.40 uur uitslag bij de longarts. Spanning, stress, aan de poeperij, zeven kleuren, alles wat maar iets met spanning te maken had uitte zich bij mij. Ik geloof zelfs dat mijn haar er harder van ging groeien ;) Ik was een week van te voren al aan het opbouwen! Heel even dachten we nog dat ik de ziekte van ménière er ook nog eens even als kadootje bij kreeg of BPPD maar ook dát was pure stress en spanning .

#mediteermomentje

Ik ben eens even voor mezelf de zaken op een rijtje gaan zetten want ik vond dat het nu wel een beetje de spuigaten uitliep met alles!! Ik ging wel heeul hard langs die spiraal omlaag! Positieve gedachten !!!!! Denk eens even na….
Ten eerste werd er in het begin al door alle specialisten gezegd dat we er bijzonder vroeg bij waren met het ontdekken van de tumor.
Ten tweede: de tumor is in zijn geheel verwijderd en het gedeelte van de long waar hij heeft gezeten is maar liefst 25x bestraald.
Ten derde heb ik (preventief of niet) 4 chemokuren gehad waarvan de longartsen zeiden dat dit de zwaarste kuren zijn die je maar kunt bedenken en ten vierde heb ik 10 hersenbestralingen gehad die eventuele uitzaaiingen in mijn hoofd aan zouden pakken.
Hallo !!! Knappe uitzaaiing die dit allemaal overleefd!! Tóch ??!! Kom maar op met je controle !!! (Nou ja… maar ik was wel iets geruster en heb ‘s nachts goed geslapen :) )

Ik ben bijzonder optimistisch. En als dat niet zo zou zijn dan zou ik het ook écht niet zeggen zei de longarts nadat hij de thoraxfoto had vergeleken met de laatste CTscan :D !!! En hij glimlachte er zelfs bij ;) Ik wil dat je de aankomende 3 maanden niet aan mij denkt en ergens in februari volgend jaar wil ik je weer zien :D :D
Jeuhhhhhhhh helemaal happy !!!! Ik kan je niet uitleggen wat er allemaal van me af viel. Óp naar de Kerstdagen, oud en nieuw vieren, de revue spelen !!! En daarna, als dat allemaal geweest is hoef ik pas terug te komen !!!

geluk

Lieve allemaal, ik ga voorlopig (in ieder geval de aankomende 3 maand) mijn dagboek sluiten. Ik blijf zeven jaar onder controle bij de longarts en ga jullie zeker op de hoogte houden. Wil je weten hoe het tussendoor met mij gaat bel dan gerust en/of kom een bakkie (glaasje) doen ;)
Dank voor alle positieve gedachten en kaartjes, de vele kaarsjes die gebrand zijn, berichtjes gestuurd op welke manier dan ook, ze hebben mij allemaal enorm geholpen om deze 8 maand door te komen en ik hoop dat jullie positieve gedachten blijven sturen :)

Lieve groeten met een glimlach :)
Janneke ♥